Horses of the wild!

Ebdromeer are making a strong case for Kazakhstan's emerging blackgaze scene with Choir of Horses, a debut EP that blends the bleak atmosphere of black metal with the expansive textures of post-rock and shoegaze. Hailing from Almaty, the band combine distant screams, mournful guitar melodies and deep, deliberate drumming to create music that feels both emotionally heavy and strangely hypnotic. The four tracks aren't always perfectly executed, and some riffs sound a little clunky or rough around the edges, but there's a compelling atmosphere running throughout the release. Ebdromeer understand that blackgaze doesn't need to be relentlessly fast or aggressive to make an impact. Sometimes a simple guitar line, a distant scream or a slowly building drum pattern can communicate more than another barrage of blast beats.

“Caged Bird” opens with softly plucked guitars and delicate cymbal taps, establishing an airy, almost progressive atmosphere before the music expands into larger, heavier passages. The distant screams arrive naturally above the melodic guitar work, giving the song a mournful quality that fits the band's blackgaze approach. The riffs have a mesmerizing quality, moving at a steady pace while the deep drums add weight beneath the softer textures. What makes the track effective is the way Ebdromeer build tension without rushing to a predictable climax. The music gradually slows into delicate guitar picking and restrained percussion before launching into some wonderfully strange, almost alien-sounding guitar work. There's usually something in the arrangement to hold your attention, whether it's the riffs, drums or the way the instruments interact. The bass becomes more prominent later in the song, filling out the lower end nicely. Some guitar parts near the beginning and end sound slightly awkward or out of tune, but they don't seriously undermine the atmosphere.

“Ispoved” begins with softer guitar plucks before bringing in a thick bassline and distant vocals that sound full of pain. The spoken delivery gradually develops into screams, leading into heavier guitar work and rapid double-kick drumming. The song's overall riff structure feels more conventional than the opener, and it doesn't maintain the same hypnotic quality throughout. Still, the slower passages are effective, with the thick bass and lighter guitar playing creating a welcome sense of space. A guitar solo later in the track also offers a chance to appreciate the band's playing beyond the atmospheric layers and black-metal influence. As the song becomes heavier, the distant screams regain their impact, and the arrangement gradually finds its footing. It may not be the most distinctive track on the EP, but there are enough strong moments to keep it engaging.

“Nameshatter” brings a more urgent energy through washed-out guitar riffs, fast drumming and a darker, more anxious atmosphere. The guitars move between repeated melodic patterns and sharper passages, while the distant screams reinforce the track's black-metal character. The bass sounds noticeably fuller here, adding a buzzing low end that helps the faster sections feel more substantial. The double kicks have a satisfying weight, although some drum details initially sit a little low in the mix. As the song progresses, the snare becomes more pronounced and the band locks into a steady, driving groove. There is a brief stretch where the guitar and drum patterns begin to feel a little repetitive, but the return to the faster black-metal passages restores the momentum. It's a solid example of Ebdromeer leaning into the more aggressive side of their sound without completely losing the melodic atmosphere that makes the EP interesting.

“Wounds of Connection” is where everything comes together most convincingly. The song opens with slow, distant riffs and sharp snare hits, creating a dark atmosphere that has an almost gothic quality. The drums are particularly strong here, with tight rolls and controlled double kicks giving the song movement without overwhelming the guitars. The bass is low and plucky, providing a solid foundation beneath the more restrained passages. When the band suddenly shifts into faster black-metal riffing, the transition feels completely natural. The distant screams lock into the instrumental arrangement, and the guitars and drums sound more unified than they do elsewhere on the EP. There is a genuine sense of pain and anguish in the music, as though every member is putting everything they have into the performance. The band then pulls back into softer guitar lines and gradual buildups before unleashing another wave of blast beats and ripping riffs. Rather than feeling like a collection of disconnected sections, the song develops as one continuous emotional release. It's an excellent way to finish the EP.

Choir of Horses is a promising debut that demonstrates Ebdromeer's ability to balance black-metal aggression with atmospheric songwriting and melancholy melodies. The mix occasionally struggles in the quieter sections, and some guitar passages could be tighter, while “Ispoved” doesn't quite match the immediate appeal of the strongest material. However, the hypnotic riffs, expressive drumming and emotional weight of the closing track make the EP feel like more than a simple genre exercise. Ebdromeer are at their best when they let the music breathe and allow the atmosphere to develop naturally. There's plenty of room for refinement, but Choir of Horses is a compelling introduction to a band with a distinctive sound and genuine potential.

Алматылық Ebdromeer Choir of Horses атты дебюттік EP арқылы Қазақстанда қалыптасып келе жатқан блэкгейз сахнасының назар аударуға тұрарлық өкілдерінің бірі екенін көрсетеді. Топ қара металдың мұңды атмосферасын пост-рок пен шугейзге тән кең әрі әуезді дыбыстармен үйлестіреді. Алыстан естілетін айқайлы вокал, қайғылы гитара әуендері және салмақты барабан партиялары музыкаға бір мезетте ауыр да, ерекше гипноздық әсер береді. Төрт тректің бәрі бірдей мінсіз орындалмаған: кейбір рифтер сәл шала немесе үйлесімсіз естіледі. Соған қарамастан, бүкіл релизді біріктіріп тұрған тартымды атмосфера бар. Ebdromeer блэкгейздің әсерлі болуы үшін музыканы үнемі жылдам әрі агрессивті ету міндетті емес екенін түсінеді. Кейде қарапайым гитара әуені, алыстан естілген айқай немесе біртіндеп күшейетін барабан ырғағы бірнеше қабат бласт-биттен де көп эмоция жеткізе алады.

“Caged Bird” әні жаймен шертілген гитара мен нәзік тарелка дыбыстарынан басталып, кең тынысты, прогрессивті атмосфера қалыптастырады. Біртіндеп музыка күшейіп, көлемді әрі ауыр бөлімдерге ұласады. Әуезді гитараның үстіне қосылатын алыстағы айқайлы вокал әнге мұңды реңк беріп, топтың блэкгейз бағытына жақсы үйлеседі. Рифтер бірқалыпты қозғалып, тыңдаушыны баурап алады, ал терең барабан үні жұмсақ әуендердің астына салмақ қосады. Әннің басты артықшылығы — Ebdromeer бірден болжамды шарықтау шегіне ұмтылмай, кернеуді біртіндеп қалыптастыра біледі. Музыка жай гитара шертуі мен ұстамды перкуссияға дейін баяулап, кейін тосын, тіпті бөтен әлемнен келгендей естілетін гитара партияларымен қайта жанданады. Композициядан назарды ұстап тұратын бір нәрсе үнемі табылады: ол рифтер, барабандар немесе аспаптардың өзара әрекеті болуы мүмкін. Әннің кейінгі бөлігінде бас-гитара айқынырақ естіліп, дыбыстың төменгі қабатын толықтырады. Бастапқы және соңғы бөлімдердегі кейбір гитара дыбыстары сәл қисық немесе үйлесімсіз шыққанымен, бұл жалпы атмосфераны айтарлықтай бұзбайды.

“Ispoved” жұмсақ гитара шертуінен басталып, артынша қалың бас пен мұңға толы, алыстан естілетін вокалды қосады. Бастапқыда сөзге жақын айтылатын вокал біртіндеп айқайға ұласып, ауыр гитара партиялары мен жылдам қос бас педальды барабандарға жол ашады. Алайда әннің риф құрылымы алғашқы трекке қарағанда дәстүрлілеу, әрі бүкіл бойында сондай гипноздық әсерді сақтай алмайды. Соған қарамастан, баяу бөлімдері жақсы жұмыс істейді: қалың бас пен жеңіл гитара дыбыстары музыкаға қажетті тыныс береді. Кейінгі гитара солосы да топтың атмосфералық дыбыстар мен блэк-метал әсерінен бөлек, аспаптарды ойнау шеберлігін көрсетуге мүмкіндік береді. Ән ауырлай түскенде, алыстағы айқайлы вокал қайтадан күшіне еніп, композиция біртіндеп өз бағытын табады. Бұл EP-дегі ең ерекше трек болмауы мүмкін, бірақ қызығушылықты жоғалтпауға жеткілікті сәттері бар.

“Nameshatter” бұлыңғыр гитара рифтері, жылдам барабандар және мазасыз, қараңғы атмосфера арқылы қарқынды күшейтеді. Гитаралар қайталанатын әуезді өрнектер мен өткір партиялар арасында ауысып, алыстағы айқайлы вокал әннің блэк-метал сипатын айқындай түседі. Бұл жолы бас дыбысы толық әрі анық естіліп, жылдам бөлімдерге қосымша салмақ береді. Қос бас педальды барабанның екпіні де жақсы сезіледі, дегенмен бастапқыда кейбір барабан детальдары миксте сәл артта қалады. Ән өрбіген сайын снейрдің үні айқындалып, топ тұрақты әрі қуатты ырғаққа түседі. Бір сәтте гитара мен барабан өрнектері қайталана бастағандай сезілгенімен, жылдам блэк-метал бөліктеріне оралу музыканың қарқынын қайта жандандырады. Бұл трек Ebdromeer-дің агрессивті жағын көрсете отырып, EP-ні тартымды ететін әуезді атмосфераны да сақтай алатынын дәлелдейді.

“Wounds of Connection” — топтың барлық қыры ең сәтті тоғысатын композиция. Ән баяу, алыстан естілетін рифтер мен өткір снейр соққыларынан басталып, готикалық музыканы еске түсіретін қараңғы атмосфера қалыптастырады. Барабандар бұл жерде ерекше жақсы орындалған: дәл әрі жинақы орамдар мен бақыланған қос бас педаль партиялары гитараларды көлеңкеде қалдырмай, әннің қозғалысын қамтамасыз етеді. Төмен әрі серпінді бас дыбысы баяу бөлімдерге берік негіз болады. Топ кенеттен жылдам блэк-метал рифтеріне ауысқанда, бұл өзгеріс мүлде жасанды сезілмейді. Алыстағы айқайлы вокал аспаптармен үйлесіп, гитара мен барабандар EP-нің басқа бөліктеріне қарағанда біртұтас естіледі. Музыкада шынайы мұң мен жан азабы бар: топтың әрбір мүшесі осы орындауға бар күшін салғандай әсер қалдырады. Кейін музыка жұмсақ гитара әуендері мен біртіндеп күшейетін бөлімдерге оралып, содан соң тағы бір бласт-бит пен өткір рифтер толқынын шығарады. Ән бір-бірінен бөлек бөлімдердің жиынтығы сияқты емес, тұтас эмоционалдық босап шығу ретінде дамиды. EP-ні аяқтауға арналған тамаша композиция.

Choir of Horses — блэк-металдың агрессиясын атмосфералық композициямен және мұңды әуендермен үйлестіре алатын Ebdromeer үшін үміт күттіретін дебют. Тыныш бөлімдерде микс кейде әлсіздеу естіледі, ал кейбір гитара партияларын жинақырақ орындауға болар еді. “Ispoved” те ең мықты композициялардағы әсерлілік деңгейіне толық жете алмайды. Дегенмен, гипноздық рифтер, мәнерлі барабан партиялары және соңғы тректің эмоционалдық салмағы бұл EP-ні жай ғана жанрлық жаттығу деңгейінен көтереді. Ebdromeer музыкаға тыныс беріп, атмосфераның табиғи түрде дамуына мүмкіндік бергенде барынша жақсы естіледі. Әлі де жетілдіретін тұстары бар, бірақ Choir of Horses — өзіндік дыбысы мен шынайы әлеуеті бар топпен таныстыратын тартымды релиз.